Jak poprawić samoocenę u dziecka

Na pomyślność w życiu każdego człowieka działa jego samoocena – zdolność na trzeźwo oceniać swoje siły, możliwości i miejsce w społeczeństwie. Trzeba rozumieć, że kształtowanie tej ważnej cechy odbywa się w w dzieciństwie. Oprócz obiektywnych faktorów, ogromne znaczenie ma stosunek rodzicielski do dziecka, metody wychowania i atmosfera, która panuje w domu.

  • Jeśli u dziecka samoocena zawyżona, ono myśli, że zawsze ma rację, swoje życzenia takie dziecko uważa dominującymi i zawsze potrzebuje zadowolenia swoich kaprysów.
  • Kiedy dziecko nie docenia siebie, ono uważa, że dużo spraw nie potrafi posilić, cokolwiek nim rozpoczęte skończy się niepowodzeniem, ono boi się być obrażonym, i śmiesznym.
Nie patrząc na to, że obie wyżej opisanych samoocen dla dzieci jest niekorzystne, właśnie zaniżona samoocena przynosi więcej szkody, i dziecko na całe życie zapamięta siebie nieszczęśliwym człowiekiem, który nic nie może i nie zasługuje.

Opowiemy, jak walczyć z tym problemem, żeby twoje dziecko wyrosło pewnym w swoich siłach, i umiało z szacunkiem odnosić się do siebie i innych.

1

Chwalimy prawidłowo

Chwalenie pozytywnie działa na emocje nie tylko u dorosłych, ale u dzieci nawet jeśli one o tym nie mówią.

Trzeba zauważyć, że pochwała za dobry uczynek bardziej działająca, niż kara za zły uczynek.

Naukowcy-psycholodzy stwierdzają, że dziecko warto chwalić za każdy dobry uczynek. Jednak w następujących sytuacjach chwalenie będzie zbędne:

  • Niezrozumienie chwalenie kiedy chcesz spodobać się dziecku;
  • Chwalenie za ładny smak, ubranie, zabawkę;
  • Chwalenie za zdrowie, ładny wygląd zewnętrzny;
  • Nie warto chwalić dziecko przez przepełnienie uczucia żalu;
  • Za czyny, wykonane nie jego fizyczną albo rozumową pracą.

Chwalimy prawidłowo

2

Zachęcenie dziecka

Są kilka sposobów, które pomogą podnieść samoocenę dzieci nawet w starszym wieku.

  • Stymuluj i zachęcaj życzenia dziecka do samoekspresji, samodzielności.
  • Rodzicom ważnie zauważyć, a potem, starać się rozwijać talent ich dziecka.

W żadnym przypadku nie można mówić dziecku: „Nigdy nie zostaniesz plastykiem” albo „Nie wyjdzie z ciebie muzyka!”. W taki sposób nie tylko odbijasz chęć zajmować się jakąkolwiek sprawą, ale też siejesz niepewność w dziecku, która może zostać się u niego na zawsze.

  • Chwal częściej.
    Za dobrą ocenę, za wyuczony wiersz, za wyniki w zawodach i chęć nauczyć się tańczyć.
  • Chwalenie jako awans.
    Jeśli dziecko coś robi pierwszy raz, albo u niego ma być jakieś zawody, sprawdzian, alb występ, zawsze wspieraj go: „Zmożesz!”, „Uda ci się!” i inne.

Zachęcenie dziecka

  • Unikaj swoich niekontrolowanych emocji, jeśli dziecko naszkodziło.
  • Sprawdzony sposób podniesienia samooceny polega na następującym. Poproś porady albo pomocy u dziecka, zwracaj się do niego jako do równego tobie. To działa na nastolatka, kiedy mam prosi go pomóc z zakupami albo po domu.
3

Kara

Karać dziecko też trzeba umieć, ponieważ kara – konieczny moment w wychowaniu, tylko go warto robić prawidłowo:

  1. Jeśli masz wątpienia czy kara jest celowa, lepiej nie rób tego. Profilaktycznych miar w tej sytuacji być nie może.
  2. Ta miara wychowania nie musi przynosić szkodę zdrowiu dziecka: nie fizycznemu, nie psychologicznemu.
  3. Karząc i przebaczając, nie przypominaj dziecku o tym co się stało.
  4. Podczas kary dziecko nie musi zostawać się bez twojej miłości.

Kara

Tą miarę wychowania można i odmienić, jeśli po złym postępku dziecko zrobił dobry.

4

Kiedy nie można karać

Jeśli winne dziecko chore, karać go nie można.

Też nie poleca się tego robić przed ważnymi wydarzeniami u dziecka.

Kiedy nie można karać

Psycholodzy zabraniają karę:

  • Podczas jedzenia, przed snem albo od razu po nim, podczas nauki, pracy albo gry;
  • Kiedy rodzice przebywają w stanie stresu, emocjonalne naprężenia;
  • Kiedy dziecko szczerze stara się coś zrobić, ale u niego nie wychodzi;
  • Jeśli dziecko przed tym otrzymał traumę.
5

Korzystne porady

      1. Jeśli dziecko zasługuje chwalenia albo zachęcenia, nie bądź skąpy.
      2. Przyuczaj dziecko do pracy domowej. Niech ono wykonuje wykonujące zadania: wytrzeć kurz z mebli, pozbierać zabawki, umyć naczynie, – i przez to otrzymuje od ciebie chwalenie.
        Ważnie, żeby dziecko odczuwało siebie potrzebnym i umiejącym wykonywać coś skutecznie.
      3. Popieraj inicjatywę u dziecka.
      4. Nie warto porównywać jego z innymi dziećmi.
      5. Jeśli chcesz karcić swoje dziecko, zrób to za konkretny przypadek, a nie w całości za zachowanie. Dziecko musi rozumieć, co właśnie ono zrobiło źle.



Jeśli znalazłeś błąd w pisowni, powiadom nas, zaznaczając ten tekst i naciskając Ctrl+Enter.

Spodobała się instrukcja?

0 Tak Nie 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *