Jak rozwiązać konflikty dziecięce na placu zabaw

Konfliktów na placu zabaw nie można uniknąć. To zna każda mama, która chociaż raz wyszła ze swoim dzieckiem spacerować na na dwór.

Ogromna ilość zabawek działa na dziecko fascynująco. Ono jeszcze nie umie kontrolować swoje emocje i pragnienie wziąć cudzą zabawkę albo nie dać swoją całkiem całkiem naturalne.

W takich przypadkach dużo zależy od mądrych działań mamy: czy dojdzie sprawa do walki, czy zmoże dziecko nauczyć się dzielić się… wieczne pytanie rodziców: czy wtrącić się do konfliktu między dziećmi. Posłuchaj cenne porady, które pomogą ci rozwiązać dziecięce konflikty i prawidłowo wychować swoje dziecko.

Będziesz potrzebować:
1

Bądź razem z dzieckiem na spacerze

Dziecko zawsze musi być w polu twego wzroku – w taki sposób potrafisz wpłynąć na jakąkolwiek sytuację i z twoim wtrącaniem nie dopuścić kontynuowanie konfliktu.

Pomyśl: prościej nie dopuścić, żeby łopatka twego dziecka opuściła się na czyjąś głowę, niż potem pół godziny zaspakajać dziecko które płacze i wytrzymywać zły wzrok jego mamy. To nie znaczy, że trzeba cały czas wtrącać się w kontakt między dziećmi, ale być przygotowanym przyjść na pomóc swemu dziecku, jeśli g niezasłużenie obrażają, i ono nie może odpowiedzieć – od tej zasady odstąpić nie można. Mama – jest to opora i ochrona, jej wsparcie pomaga malutkiemu człowieczku wyrabiać pewność siebie. W tym czasie prawidłowe zauważenie mamy nie pozwalają dziecku obrażać na placu zabaw innych dzieci. Żal, ale często widzimy, że mamusi stoją w stronie i zachwycająco rozmawiają, a w tym czasie konflikty dziecięce mogą rozwijać się, i rozwiązać ich bez bólu już niemożliwie.

2

Naucz dziecko prawidłowo się zachowywać

Nigdy nie krzycz na dziecko, jeśli ono odebrało cudzą zabawkę, a tym bardziej nie krzycz na cudze dziecko, nawet jeśli jego mamy nie ma blisko – to może go przestraszyć. Należy nauczyć dziecko zachowywać się prawidłowo w różnych sytuacjach – jego doświadczenie życiowe jeszcze bardzo małe.

Wytłumacz to mu nie tylko podczas spaceru na placu zabaw, ale też w codziennej komunikacji: czytaj odpowiednie książki, oglądajcie pouczające bajki, graj w gry z rolami.

Taka praca wychowująca musi być celowa, a nie chaotyczna.

Jeśli twoje dziecko zabiera zabawki, zatrzymaj go. Wytłumacz dziecku, że nie można brać cudzą rzecz bez pozwolenia jej właściciela. Podczas pojawienia się konfliktu należy robić to krótko. Często wystarczy zwrócić się do właściciela zabawki z prośbą: ‘’Czy można Kubusiu pobawić się twoim samochodem?’’. W taki sposób pokazujesz swemu dziecku na przykładzie, jak należy komunikować się z dziećmi. Jeśli dziecko nie chce dzielić się zabawkami, wytłumacz swemu małemu, że jest to jego prawo, ponieważ mu też nie zawsze się chce dawać swoje zabawki wszystkim bez wyjątku. Z czasem twoje dziecko nauczy się stawić siebie na miejsce innych dzieci.

Jeśli trochę spóźniłeś się i kłótnia już się zaczęła, od razu spiesz się na pomóc. Bez krzyku, spokojnym i twardym głosem wytłumacz swemu malutkiemu, że odbierać cudzą rzecz nie ładnie. Przypomnij mu taką sytuacje, gdy u niego odebrał ktoś zabawkę, i jak mu było nie przyjemnie. Ucz dziecko przepraszać i współczuwać innym dzieciom.

Zdarzają się momenty, kiedy dziecko staje się wpartym i niekierowanym.

Po prostu przewodzić go na inny plac zabaw nie ma sensu – on musi odczuć, że jako karę robią mu w czymś ograniczenie.

Zaczynają z wieki dwóch lat, dziecko może oswoić mądrą zasadę: należy uczyć się domawiać się.

Jeśli dziecko bierze cudze zabawki, należy nie tylko spytać pozwolenia, ale i zaproponować coś na zmianę. Zazwyczaj ta zasada pracuje, ale są rzadkie sytuacje kiedy właściciel zabawki wparto stoi na swoim i nie chce nikomu dawać swoją rzecz. Wtedy na pomóc przyjdzie następna porada.

Naucz dziecko prawidłowo się zachowywać

3

Noś zawsze zabawki zapasowe

Oczywiście szukać analog każdej zabranej zabawki – jest to przesada, ale wrzucić do torebki kilka zabawek zapasowych. Jest to po prostu sytuacja zapasowa w tych przypadkach, kiedy dziecku spodobała się cudza rzecz, a właściciel wparto nie daje ją.

Żeby za tą odmową nie nastąpiły łzy albo walka, zaproponuj dziecku analog, albo przełącz uwagę na inną zabawkę.

Może tak wyjść, że w konflikcie biorą udział od razu kilka dzieci: zabawka okazała się na tyle ciekawą, że każdy chce z nią się bawić.

W takiej sytuacji prościej rozpatrzyć wszystkich dzieci, żeby one zostawiły zabawkę i przełączyły się na jakieś wspólne zajęcie (na przykład, gra w piłkę, budowa wieży z piasku i t.d.).

Podobne gry muszą zakładać równe uczestnictwo wszystkich dzieci bez konkurencji. Wybierając się na spacer, wymyśl takie sytuacje i weź odpowiednie zabawki.

Noś zawsze zabawki zapasowe

4

Naucz powiedzieć sprawce ‘’Nie!’’

Jeśli twoje dziecko obrażają, zabierają zabawkę, należy postać za niego i dać zrozumieć sprawcy, że twoje dziecko nikt nie może obrażać.

On może nie dawać swoje zabawki, jeśli tego nie chce. Dziecięca chciwość – nie jest to wada. Warto wytłumaczyć sprawcy, że to jest zabawka – waszego dziecka, i on nie ma prawa brać ją bez pozwolenia.

Jeśli zabawkę już odebrali, spróbuj dać coś jako zamianę albo zwrócić się do mamy malutkiego ‘’agresora’’.

Patrząc na twój spokój i pewność zachowania, dziecko będzie uczyć się konstruktywnie rozwiązać podobne konflikty. Już w 2 lata dziecko może zaproponować zrobić wymianę na inną zabawkę, jeśli nauczysz go to robić. Stopniowo dawaj swemu dziecku więcej niezależności w rozwiązaniu takich sytuacji.

Z trzech lat postaraj się minimalnie wtrącać się w kłótnie, możesz tylko przypomnieć dziecko o poprawnym zachowaniu.

Do tego czasu u dziecka musi sporządzić się dostatnio pewności siebie, żeby godnie wychodzić z konfliktów. Krzyki, złość, agresja – w żadnym przypadku nie brudź siebie takimi rzeczami, ponieważ twoje dziecko patrzy się w was, jak w lustro.

Ale nauczyć dzielić się jednak trzeba. Częściej wytłumacz swemu dziecku, że dawać dzieciom pobawić się swoimi zabawkami – jest to całkiem normalnie. On też może okazać się w takiej sytuacji, kiedy zaproponować nic nie możesz, a pobawić się che. Jest to wychowanie dobra, współczucia, wyrozumiałości chęci innego dziecka.

Zaprezentuj takie zachowanie swoim przykładem w różnorodnych sytuacjach.

Dziecko potrafi przenieść ten obraz zachowania na plac zabaw, i od problemów dziecięcej chciwości i śladu nie zostanie.

Naucz powiedzieć sprawce ‘’Nie!’’

5

Jeśli trudno osiągnąć porozumienia

Zdarza się, że na placu zabaw pojawia się niekierowane dziecko, z którym niemożliwie domówić się: ono obraża innych dzieci, odbiera zabawki i nie chce robić wymiany. Często mamy takich dzieci nie idą na żadne kompromisy.

W takich sytuacjach lepiej zostawić plac i poszukać inne miejsca dla gier.

Swemu dziecku można wytłumaczyć, że tak robić nie można. Po prostu powiedz, że u tamtego dziecka dzisiaj zły humor, i ono nie chce niskim bawić się, a w następny raz można będzie mu coś zaproponować. Ale jednak postaraj się unikać takich matek z malutkimi ‘’rozbójnikami’’ i wybieraj dla spacerów inne miejsca.

Wnioski

Wnioski

Przez konfliktowe sytuacje podczas spacerów musi przejść każde dziecko – nazwijmy to początkową stadium wzajemnego działania w grupie. Rodzicom nie warto wyrażać mocne zmartwienie przez pojawienia się problemu. Dziecko musi pojąć, że nic strasznego w tym nie ma. Wyrozumiałość i podtrzymywanie go w trudne chwile, i przykład godnego zachowania – jest to podstawowe zasady, na których buduje się wychowanie silnej, wychowanej i pewnej siebie osobistości, która umie podołać jakiekolwiek trudności.



Jeśli znalazłeś błąd w pisowni, powiadom nas, zaznaczając ten tekst i naciskając Ctrl+Enter.

Spodobała się instrukcja?

1 Tak Nie 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *